RSS Feed
  1. 28 weken, 2 dagen. Interne verhuizing.

    May 14, 2012 by Leanne

    Dit weekend zijn we hard aan het werk geweest. Niet alleen met ramen zemen, onze moeders in het zonnetje zetten (letterlijk) en van het mooie weer genieten. Maar ook met een interne verhuizing. De computerkamer is namelijk verhuisd van de blauwe kamer naar de roze kamer.

    Daarvoor waren wel een aantal acties nodig.

    1. het leegruimen van de roze kamer. Het logeerbed hadden we enige tijd geleden al aan het grofvuil gedoneerd. Maar verder diende de hele kamer meer als opruimhok dan logeerkamer. Oftewel: een hoop spullen om ergens anders op te bergen. De kampeerspullen zijn de vliering opgegaan. De zwarte kast is in stukjes in de schuur verdwenen. De inhoud van de zwarte kast (huishoudelijk spul) is naar keuken- en badkamerkastjes verplaatst. En verder waren er nog aardig wat losse rommeltjes, die ook ergens (variërend van kastje tot prullenbak) een nieuw thuis hebben gevonden. Resultaat: een lege roze kamer.

    2: het verplaatsen van de bureaus en computers van blauw naar roze. Dit betekent vooral een hele hoop kabels loshalen, alles versjouwen en daarna alle kabeltjes weer proberen in de juiste gaatjes te steken. Resultaat: twee bureaus met elk een werkende computer, inclusief internetverbinding in een roze kamer.

    3: het verplaatsen van de blokjeskast. Oef. Ik ben er nog moe van. Dit is niet alleen een kwestie van 20 blokken verplaatsen. Maar alle blokjes moesten leeg voordat ze verhuisbaar waren. En dus heb ik ontelbaar veel boeken, dvd’s, reservekabels, spelletjes, ordners en andere spullen in m’n handen gehad. Alles minimaal 3 keer: blokje leeghalen, blokje verplaatsen, inhoud opruimen, inhoud verplaatsen, inhoud in blokje stoppen. Puf. Resultaat: vermoeide Leanne en een nieuwe blokjeskast in de roze kamer. Efficiënter ingericht dan eerst, want er is nu zelfs 1 leeg blokje!!!

    Uiteindelijk resultaat: een nieuwe werkkamer in een roze omgeving. En een lege blauwe kamer, waar gebouwd kan gaan worden aan een kinderkamer. Ook daarvoor ligt een stappenplan klaar. 1: plafond repareren. 2: plintje repareren. 3: ledikant en garderobekast in elkaar bouwen. 4: commode en andere kant-en-klare meubels verhuizen uit woonkamer. 5: verder aankleden met details. 6: kasten inrichten met kleertjes et cetera. 7: Boefje kan geboren worden.


  2. 28 weken, 2 dagen. + en -.

    May 14, 2012 by Leanne

    Vorige week heb ik weer eens bloed moeten laten prikken. Dit keer om de rhesusfactor (bloedgroep) van Boefje te testen. Ik heb zelf namelijk bloedgroep B-. En die negatieve rhesusfactor kan een gevaar opleveren, als Boefje een positieve rhesusfactor heeft. Dus dat werd even gechecked.

    Vandaag kwam het nieuws van het ziekenhuis. Negatieve uitslag, want positief. Of is het nu andersom: positieve uitslag, dus negatief? Wat ik bedoel: negatief nieuws, want positieve rhesusfactor.

    Dit betekent dat ik in de dertigste week van de zwangerschap een injectie krijg van antistoffen (anti-D-gamma-globine. Zodat, mocht mijn bloed zich mengen met Boefje’s bloed, er geen gevaar optreedt van botsende minnetjes en plusjes. En ook direct na de bevalling krijg je dan zo’n injectie. En dan zou alles goed moeten gaan. Risico op zogenaamde rhesusziekte (soort bloedarmoede) geweken.


  3. 27 weken, 3 dagen. Kraamhotel.

    May 8, 2012 by Leanne

    Vanavond hebben we weer wat weggestreept van ons takenlijstje: we hebben ons ingeschreven bij de Geboortekliniek Den Haag, in het MCH Westeinde ziekenhuis.

    Gisteren moest ik naar het ziekenhuis, waar bleek dat ik een intakegesprek bij de gyneacoloog had. Mijn bloedsuikerwaarden zijn hoger dan gemiddeld. Niet alarmerend hoog, maar hoog genoeg om voortaan medische controles in het ziekenhuis te krijgen. Dus voortaan elke twee weken op controle bij de gyneacoloog, in plaats van elke vier weken bij de verloskundige. Daarnaast over een kleine twee weken een afspraak bij een dietiste, om strakke richtlijnen te krijgen over mijn suikerconsumptie (zo min mogelijk).

    Maar goed: controle bij de gyneacoloog betekent ook bevallen in het ziekenhuis. Met zogenaamde ‘medische indicatie’, dus echt op de medische verloskamers, onder doktersbegeleiding. Prima hoor, kan er in ieder geval niets mis gaan en is er te allen tijde hulp (en pijnbestrijding) beschikbaar. Deze medische indicatie zorgt ervoor dat de keuze voor een kraamhotel ook veel gemakkelijker wordt. Den Haag heeft namelijk twee kraamhotels, een bij het Westeinde-ziekenhuis en een bij het Haga-ziekenhuis. Maar als je medisch bevalt in een bepaald ziekenhuis (omdat je daar ook voor controles bij een specifieke gyneacoloog loopt), is het niet logisch om je in te schrijven bij het kraamhotel van het andere ziekenhuis…

    Bij dezen is het dus geregeld. We gaan bevallen in het MCH Westeinde, en daarna nog enkele dagen bijkomen in de Geboortekliniek. Je kan maar weten waar je aan toe bent.

     

    PS1: Buikomvang: 103 cm.

    PS2: Ik pas niet meer in mijn jas. Heeft iemand nog een positie-zomerjack over, wat ik kan overkopen of lenen voor de komende drie maanden? De lente is vooralsnog te nat en koud om met zonder jas naar buiten te gaan… :(


  4. 27 weken. Meubels

    May 6, 2012 by Daan

    Na alle fysieke verrassingen van de afgelopen week gingen we doen waar vrouwen over het algemeen goed in zijn: shoppen.

    Maar aangezien de enige vrouw in het koppel zwanger is werd er geshopt naar kinderkamerspullen. Daar liepen we ook al een tijdje tegenaan te hikken, dus het werd tijd om daar eens besluiten over te nemen.

    Wat ons probleem altijd was, was dat de typische kindermeubels te duur zijn. Of in ieder geval niet al dat geld waard. Gelukkig hadden we voor de vakantie al die commode gekregen, waardoor het al niet mogelijk werd voor ons om een setje te kopen (of we zouden twee commodes hebben, maar dat is overdreven).

    Dus in het kader: van dik hout zaagt men planken; van nep hout maakt men meubels, zijn wij naar de Ikea getogen om daar het meest standaard ledikantje te kopen. Het is saai en wit. Maar we fleuren het wel op met gekleurde dekbedden en grote knuffels (hadden we al verteld van de kameel?). Gelijk een matras erbij en we hebben weer iets dat we van de lijst af kunnen strepen.

    We hadden ook nog een kledingkast nodig, dus toen we toch in de Ikea waren keken we maar eens rond. Uiteindelijk een aardige maak-je-eigen-indeling-kast gevonden. Met gekleurde deuren, dus zo wordt ons hardnekkig gedram naar kleuren toch weer beloond.

    Al met al begint de kinderkamer dus al aardig bijeen verzameld te geraken. Nu moeten we alleen nog de computerkamer leegruimen zodat al die meubels ook ergens kunnen staan…

    Buikomvang: 103 cm. Huh?


  5. 26 weken, 6 dagen. Kwaaltjes.

    May 4, 2012 by Leanne

    Tweederde van de zwangerschap is alweer achter de rug is, en nog eenderde steekt de buik euh borst recht vooruit. Ik ben op een punt gekomen dat ik het aantal weken kan gaan aftellen: nog 6 weken werken en nog 6 weken thuis tot De Datum.
    Maar ik ben ook op een punt gekomen dat mijn lichaam van zich laat horen. Niet alleen Boefje via rake trappen in blaas of tegen ribbenkast aan, maar ook andere kwaaltjes die er allemaal bij schijnen te horen. Zo goed als ik me in de eerste paar maanden voelde (geen enkele ochtend misselijk, alleen wat vermoeid), zo rot voel ik me deze week.

    De afgelopen drie weken zijn we op vakantie geweest, naar Drenthe, Ardennen, Luxembourg, Eifel en Vlaanderen. Behalve het weer was alles top. Heerlijk uitgerust. Veel boeken gelezen. Toerist in eigen land en buitenland uitgehangen. Floriade gezien (aanrader!). En niet te vergeten: vader-to-be heeft de eerste schopjes gevoeld!

    Maar de eerste werkdag na de vakantie (afgelopen dinsdag) was geen fijne welkom-terug-ervaring. Mijn darmen hadden besloten op te houden met werken. Oftewel: zware obstipatie. Dat schijnt vaker voor te komen bij zwangere vrouwen, maar ik was niet gewaarschuwd… Dus het luxe vakantie-eten (kaasjes, vettigheid, snoepjes etc) was niet echt gezond genoeg. Dinsdag was dus niet prettig. Om een korte samenvatting te geven, en niet al te plastisch te worden: ik heb van tien uur ‘s ochtends tot een uur ‘s nachts buikpijn gehad. Heb zes telefoontjes naar dokters en verloskundige gepleegd. Heb vijf klysma’s gekregen. Heb een apotheek, huisartsenpost en ziekenhuis van binnen gezien. En rond een uur of 1 ‘s nachts, op een verloskamer in Westeinde ziekenhuis, deden alle medicijnen hun werk en begonnen mn darmen weer te functioneren. Hoera!
    Resultaat is nu dat ik medicijnen krijg om herhaling te voorkomen (twee keer per dag een heel vies drankje), dat die medicijnen me nog misselijker maken dan ik al was en dat ik op dieet zit (zoveel mogelijk vezels en zoveel mogelijk water).

    Verder heb ik aan het begin van de vakantie bloed moeten laten prikken. Niets speciaals, gewoon reguliere controle voor onder andere hemoglobine en suiker. De suikerresultaten waren afwijkend, waardoor mijn verloskundige een tweede, grondigere test wilde laten doen. Die test heb ik woensdag ondergaan. Op zich niet bijzonder: nuchter naar het ziekenhuis, prikje in je vinger, bloed wordt gemeten, je krijgt een glucosedrankje, en twee uur later nog een prikje in je vinger. (Het twee uur nuchter wachten is nog het meest vervelend.)
    Helaas zijn gisteren de resultaten van deze test teruggekomen, en ook hier afwijkende waarden. Oftewel: ik heb zogenaamde zwangerschapssuiker (tijdelijke vorm van diabetes). Wat dit verder betekent, weet ik nog niet. Maar daarvoor moet ik maandag weer terug naar het ziekenhuis, en dan gaat een speciale diabetesverpleegkundige/-diëtiste me alles uitleggen. Tot die tijd in ieder geval gezond eten = niet snoepen.
    Daarnaast betekent dit waarschijnlijk (als de afwijkende bloedwaarden blijven) dat ik een zogenaamde “medische indicatie” krijg, en dus perse in het ziekenhuis zal moeten bevallen. (Mogelijkheid tot kraamhotel blijft bestaan, daar kom je dan direct na je bevalling te liggen.) En misschien onder begeleiding van een gyneacoloog ipv verloskundige kom voor de verdere controles. Maar dat is nog allemaal niet duidelijk, hopelijk hoor ik maandag meer.

    Op zich zijn het allemaal geen vreselijke dingen. Alles is tijdelijk en prima te overleven. Maar het is een beetje balen dat alles zo tegelijk komt. De ontspanning van de vakantie is al vrij snel weer weggevaagd zo… Maar gelukkig zijn we nuchter genoeg om in te zien dat het allemaal nog erger kan (geen bekkeninstabiliteit), dat het tijdelijk is (nog 3 maanden) en dat er goede controle / medische hulp / medicijnen / dieeten etc bestaan. Dus we wachten rustig tot het maandag is en we meer te horen krijgen… Tot die tijd: PRETTIG WEEKEND iedereen!

    PS: Het goede nieuws van dit alles: BOEFJE MANKEERT NIETS, HEEFT NERGENS LAST VAN EN GROEIT GESTAAG DOOR. En daar zijn we heel dankbaar voor.

    PSS: Voor de nieuwsgierigen onder ons (waaronder ikzelf:) buikomvang is momenteel 106 cm. = BOL!


  6. 22 weken, 2 dagen. Nesteldrang

    April 3, 2012 by Leanne

    Het is zover: een van de bekendste symptonen van de zwangerschap (na de dikke buik) heeft zich geopenbaard. Ik heb last van nesteldrang.

    Gelukkig niet in de betekenis dat ik elk vlekje vijf keer wegboen, of elk halfuur sta te stofzuigen of strijken. Maar wel dat ik de steeds sterker wordende behoefte heb dat die babykamer eens een keer wordt ingericht.

    Helaas zijn we nog niet echt zo ver dat de babykamer al babykamer is. Er zijn nog steeds twee bureau’s, 20 witte boeken-blokjes, een oude verhuisdoos en een gat in het plafond.  En aangezien we eind deze week op vakantie gaan, gaan we dat echt niet nu allemaal oplossen. Maar…… er kunnen natuurlijk wel dingen worden aangeschaft cq. opgehaald zodat de rest van de boot vol komt te staan met Boefje-behoeftes.

    Nu heb ik toevallig een hele lieve nicht in de Utrechtse provincie wonen, die twee peuterdochters heeft. En twee peuterdochters betekent onder andere een heleboel babyspullen in de schuur. Via tantes en moeders kwam dat bericht onze kant op, met de vraag wat wij nodig hebben (nog alles behalve een box). En of we dan misschien interesse hadden om hun spullen op te komen halen. Euh… okee!!! Maandag zijn we daarom (met de Mercedes van GJ) op en neer gezoefd, om nu in het bezit te zijn van een kinderwagen, commode, campingbed en luiertas.

     

    Verder hebben we van de buurman van GJ en Gerda wat kleinere spullen gekregen: slabbetjes, ikea-kinderstoel (voor oma Neeltje), dick-bruna-servies. En een fietsje, voor over een jaar of twee. Ach, je kan niet vroeg genoeg zijn…

    Ohja, en dan vergeten we bijna de berg gratis Blije Dozen die we overal kunnen ophalen. We hebben er ondertussen een stuk of vijf gehad. Gevuld met sokken, knuffels, flessen, spenen, mutsen, folders/folders/folders en alcoholvrij bier.


  7. 20 weken, 6 dagen. Halverwege

    March 24, 2012 by Leanne

    Afgelopen week was de zwangerschap officieel halverwege. De eerste helft zit erop, de eerste 20 weken zijn voorbij.

    En bij dit feit hoort een medisch feit: de twintig-weken-echo. DE grote echo, medisch gezien dan. Dit is DE acho waarbij alles zichtbaar is, waarbij alle bekende medische zaken kunnen worden gecontroleerd. Van hazenlip tot nekplooi, van aantal teentjes tot hersenpandoorsnede.

    Voor ons Boefje was afgelopen dinsdag dus de grote dag. Vooraf was het best nog een beetje spannend. Als je stilstaat bij wat er allemaal gecontroleerd wordt, wat er allemaal gevonden zou kunnen worden… En wil je dat dan wel weten, in het geval dat er inderdaad iets afwijkt? Of word je daar alleen maar zenuwachtiger van?

    Gelukkig waren alle zorgen voor niets. De echo was superpositief. Boefje groeit zeer gestaag, zit momenteel wat boven de gemiddeldes, maar dat is prima. Mooie bovenlip, mooie hersengrootte, mooie ronde schedelvorm, mooie hartklepjes en goede bloedstromen. Alles zit waar het hoort, alles werkt zoals het hoort. Boefje is hartstikke gezond.

    En moeder-to-be gelukkig ook. De buik begint aardig uit te zetten, wordt steeds ronder. Af en toe speelt er wat maagzuur of kuitspierkramp, maar niets wat een droog beschuitje en wat rek-en-strekoefeningen niet kan repareren. De eerste emotionele huil- en eetbuiten zijn ondertussen gepasseerd en overleefd, verder nog steeds niet heel interessant…

    Wat wel leuk en vermeldenswaardig is: sinds woensdag laat Boefje zich duidelijk voelen. Ongeveer vier keer per dag zit ik met een bijna-te-trotse glimlach met twee handen op mn buik, omdat ik allerlei beentje en armpjes voel bewegen… Nog even wachten tot de spieren sterk genoeg zijn om van buiten te voelen, zodat ook vader-to-be zo trots kan gaan grijnzen.

    En nu is het wachten tot de rest van de veertig weken om zijn… We kunnen gaan aftellen!


  8. Week 17, dag 6. Stuiterbal?

    March 2, 2012 by Leanne

    Vanmiddag had ik een lekker middagje vrij van werk. Na even wat winkels in en uit (nieuwe spijkerbroek en wat huishoudelijke boodschappen) ben ik doodmoe thuis in bed gekropen. Heerlijk, zo middagdutje van anderhalf uur.

    Daarna werd ik weer fit, uitgerust en vrolijk wakker. Met de energie van een stuiterbal, volgens Daan… Ik was het daar niet mee eens, gezien de redelijke buikomvang zie ik mezelf niet echt als stuiterballetje… Daan’s reactie: “okee, een skippybal dan.”

    Van je echtgenoot moet je het maar hebben… :S


  9. Week 17, dag 5. Voorlichting ziekenhuis

    March 2, 2012 by Leanne

    Het Haga ziekenhuis (voorheen Rode Kruis ziekenhuis) hield gisteren een voorlichtingsbijeenkomst voor zwangere vrouwen. Dat leek me wel interessant, dus ik ben wat eerder van kantoor weggegaan en de halve stad doorgefietst.
    Eenmaal aangekomen bleek dat de volledige personeelskantine overvol zat met heel-erg-hoogzwangere vrouwen met partners. Ik was (samen met twee anderen) opvallend zonder partner en daarnaast ook nog eens de jongste EN de minst-ver-gevorderde zwangere vrouw aanwezig. Dan voel je je even bekeken…
    Maar goed, doet er verder niet toe. Ik vond het wel een fijn gevoel dat mijn buik nog niet zodanig op springen staat dat ik net zo goed direct naar de verloskamer kan waggelen ipv bij zo´n bijeenkomst te gaan zitten… Want er waren er aardig wat die al op 38 of 39 weken waren, en dus “elk moment…”

    De voorlichting bestond uit welkomst-koffiethee (met alweer een tasje vol meer-van-dezelfde flyers en zalfjes), daarna twee praatjes, pauze-alcocholvrije-borrel en nog twee praatjes. De praatjes: 1. een verloskunde-verpleegster over medische bevallingen in het ziekenhuis, 2: een kraamhotel-verpleegkundige over het kraamhotel, 3. een lactatiekundige over borstvoeding en 4: een verloskundige over pijnbestrijding tijdens de bevalling.

    Nummer 1 was niet heel interessant, omdat ik voorlopig er maar even vanuit ga dat ik niet medisch ga bevallen. Alle indicaties zijn gezond en gemiddeld, dus een gyneacoloog is voorlopig niet nodig.

    2 was zeker wel interessant, daar kwam ik voor. Ik wil heel graag in een kraamhotel bevallen, en er zijn er twee in DenHaag (Haga en Westeinde). Kiezen is moeilijk als je de verschillen niet weet, dus vandaar dat ik de voorlichting wilde horen. Helaas kwam in de voorlichting niet veel meer ter sprake dan in de brochure en op de website staat, maar er werd een goed algemeen beeld geschetst van hoe en wat.

    Praatje 3 was leuk om eens te horen. Neutrale communicatie over borst- en flesvoeding, met voor- en tegenargumenten voor beide zaken. De keuze heb ik trouwens al gemaakt: als het kan borst, omdat dat de natuurlijke gang van zaken is. Mocht dat niet lukken, kunnen we altijd nog overstappen op flessen.

    En praatje 4 was, net als 3, ook zonder vooroordelen en fabeltjes. Kort, krachtig, zakelijk en eerlijk over pijnbestrijding tijdens de bevalling. Niet alleen over de ruggenprik, maar ook iets nieuws: een soort morfine-infuus dat je als bevallende vrouw zelf kunt doseren naar gelang het ritme / de heftigheid van je weeen. Was interessant en leerzaam.

    Al met al dus een nuttige bijeenkomst. Alleen jammer dat er geen rondleiding werd gegeven. Ik wil nog wel graag een keer de kraamhotelkamers zien, kijken of het een beetje goed voelt. Maar dat komt wel een andere keer, je kan elke dag langskomen voor een prive-rondleiding…

    Het andere kraamhotel (bij Westeinde) geeft begin april een voorlichting. Die staat ook al in de agenda. Dan kunnen we vergelijken en een keuze maken. En houdt de verloskundige eindelijk op met zeuren of ik nu al eindelijk eens een keuze heb gemaakt… Want tja, ik ben nog niet eens op de helft, maar blijkbaar is het HEEL belangrijk dat ik nu al weet waar ik ga bevallen over zo’n vijf-en-halve maand…


  10. Week 15, dag 1. Box

    February 12, 2012 by Leanne

    Het eerste meubelstuk is binnen. De box op marktplaats was prima. Onze woonkamer wordt binnen een half jaar gevuld met een vrolijk kleurrijk rechthoekig spijlending. Tot die tijd ligt de box nog even ingeklapt op de logeerkamer…

    foto van een soortgelijke marktplaats-advertentie van dezelfde box