Tweederde van de zwangerschap is alweer achter de rug is, en nog eenderde steekt de buik euh borst recht vooruit. Ik ben op een punt gekomen dat ik het aantal weken kan gaan aftellen: nog 6 weken werken en nog 6 weken thuis tot De Datum.
Maar ik ben ook op een punt gekomen dat mijn lichaam van zich laat horen. Niet alleen Boefje via rake trappen in blaas of tegen ribbenkast aan, maar ook andere kwaaltjes die er allemaal bij schijnen te horen. Zo goed als ik me in de eerste paar maanden voelde (geen enkele ochtend misselijk, alleen wat vermoeid), zo rot voel ik me deze week.
De afgelopen drie weken zijn we op vakantie geweest, naar Drenthe, Ardennen, Luxembourg, Eifel en Vlaanderen. Behalve het weer was alles top. Heerlijk uitgerust. Veel boeken gelezen. Toerist in eigen land en buitenland uitgehangen. Floriade gezien (aanrader!). En niet te vergeten: vader-to-be heeft de eerste schopjes gevoeld!
Maar de eerste werkdag na de vakantie (afgelopen dinsdag) was geen fijne welkom-terug-ervaring. Mijn darmen hadden besloten op te houden met werken. Oftewel: zware obstipatie. Dat schijnt vaker voor te komen bij zwangere vrouwen, maar ik was niet gewaarschuwd… Dus het luxe vakantie-eten (kaasjes, vettigheid, snoepjes etc) was niet echt gezond genoeg. Dinsdag was dus niet prettig. Om een korte samenvatting te geven, en niet al te plastisch te worden: ik heb van tien uur ‘s ochtends tot een uur ‘s nachts buikpijn gehad. Heb zes telefoontjes naar dokters en verloskundige gepleegd. Heb vijf klysma’s gekregen. Heb een apotheek, huisartsenpost en ziekenhuis van binnen gezien. En rond een uur of 1 ‘s nachts, op een verloskamer in Westeinde ziekenhuis, deden alle medicijnen hun werk en begonnen mn darmen weer te functioneren. Hoera!
Resultaat is nu dat ik medicijnen krijg om herhaling te voorkomen (twee keer per dag een heel vies drankje), dat die medicijnen me nog misselijker maken dan ik al was en dat ik op dieet zit (zoveel mogelijk vezels en zoveel mogelijk water).
Verder heb ik aan het begin van de vakantie bloed moeten laten prikken. Niets speciaals, gewoon reguliere controle voor onder andere hemoglobine en suiker. De suikerresultaten waren afwijkend, waardoor mijn verloskundige een tweede, grondigere test wilde laten doen. Die test heb ik woensdag ondergaan. Op zich niet bijzonder: nuchter naar het ziekenhuis, prikje in je vinger, bloed wordt gemeten, je krijgt een glucosedrankje, en twee uur later nog een prikje in je vinger. (Het twee uur nuchter wachten is nog het meest vervelend.)
Helaas zijn gisteren de resultaten van deze test teruggekomen, en ook hier afwijkende waarden. Oftewel: ik heb zogenaamde zwangerschapssuiker (tijdelijke vorm van diabetes). Wat dit verder betekent, weet ik nog niet. Maar daarvoor moet ik maandag weer terug naar het ziekenhuis, en dan gaat een speciale diabetesverpleegkundige/-diëtiste me alles uitleggen. Tot die tijd in ieder geval gezond eten = niet snoepen.
Daarnaast betekent dit waarschijnlijk (als de afwijkende bloedwaarden blijven) dat ik een zogenaamde “medische indicatie” krijg, en dus perse in het ziekenhuis zal moeten bevallen. (Mogelijkheid tot kraamhotel blijft bestaan, daar kom je dan direct na je bevalling te liggen.) En misschien onder begeleiding van een gyneacoloog ipv verloskundige kom voor de verdere controles. Maar dat is nog allemaal niet duidelijk, hopelijk hoor ik maandag meer.
Op zich zijn het allemaal geen vreselijke dingen. Alles is tijdelijk en prima te overleven. Maar het is een beetje balen dat alles zo tegelijk komt. De ontspanning van de vakantie is al vrij snel weer weggevaagd zo… Maar gelukkig zijn we nuchter genoeg om in te zien dat het allemaal nog erger kan (geen bekkeninstabiliteit), dat het tijdelijk is (nog 3 maanden) en dat er goede controle / medische hulp / medicijnen / dieeten etc bestaan. Dus we wachten rustig tot het maandag is en we meer te horen krijgen… Tot die tijd: PRETTIG WEEKEND iedereen!
PS: Het goede nieuws van dit alles: BOEFJE MANKEERT NIETS, HEEFT NERGENS LAST VAN EN GROEIT GESTAAG DOOR. En daar zijn we heel dankbaar voor.
PSS: Voor de nieuwsgierigen onder ons (waaronder ikzelf:) buikomvang is momenteel 106 cm. = BOL!