Zojuist heb ik de korte, 27-delige, anime serie ‘Gurren Lagann’ afgekeken.
Dit is een hele aardige serie: Japanse mecha, alsmaar sterkere tegenstanders (met uiteraard bijbehorende groei in de kwaliteiten van de hoofdpersonen) en gevechten op een steeds grotere schaal. Hoezeer dit laatste een understatement is valt alleen maar te zien in de serie zelf.
Wat voor mij deze serie leuk maakte is de no-nonsense aanpak: in de (eerste helft van de) serie wordt regelmatig een tegenstander geïntroduceerd en ook vernietigd in dezelfde aflevering. Een poging tot wetenschappelijke verklaringen van wat er gebeurt wordt afgehandeld door onbegrijpende blikken gevolgd door een overversimplificering van de situatie.
Bijvoorbeeld: In een verklaring waar de kracht vandaan komt wordt met met onbegrip gereageerd totdat het wordt samengevat: “Fighting Spirit”.
Tel daarbij op de enorme hoeveelheid bravoure en testosteron, maar ook een dosis rechtvaardigheid en je hebt een goede mix te pakken voor een heldenserie.
Met dit alles blijft het tempo goed volgehouden, tot groot vermaak van wie de serie volgt.
Ook de bijfiguren zijn leuk. Ze zijn bijna zonder uitzondering bijzonder consequent neergezet. Dat is des te grappiger als je bedenkt dat het allemaal zeer platte karikaturen zijn.
Al met al dus een aanrader, mocht je de tijd hebben om een korte serie te bekijken.
Who do you think I am?
Ze grijpen ook elke kans aan om aan te stippen dat het een domme en slecht geinformeerde uitspraak is.
